«بهار بهترین بهانه برای آغاز و آغاز بهترین بهانه برای زیستن است»
خداوندا در این سالی که در پیش است
نمیدانم چه تقدیری مرا فرمودهای، لیکن
در آغاز طلوع روشن سالی که میآید
کمک کن تا رها سازم ز خود
من کولهبار یک هزار و سیصد و افسوس
هزار و سیصد و اندوه
خدایا مهربانم کن
تو چشمان مرا با نور خود بگشا
تو لبخند رضایت را عطایم کن
بفهمان زندگی زیباست
عزیزا، پاسدار حرم هر لحظهام فرما
تو ذکرت را عطایم کن
که با یادت دلم آرامشی یابد
حبیبا، قدردان خوبیام فرما
تو، گرداننده دلها و چشمانم
تو ای تدبیر بر هر روز و شامم
تو چرخاننده احوال این دنیا
بگردان، حال من را سوی آن حالی که میدانی
تو آرامش عطایم کن...
خدایا، مزه پاک عطش را بر لبان تشنهام بنشان
بنوشان جرعهای از آن طهور ناب روحانی
مرا مست می جام حضورت کن
برای محو تاریکی، بسوزان جهل من را،
شعلهام گردان
خداوندا
نمیدانم چه تقدیری مرا فرمودهای اما
برای مردمان خوب این وادی
عطا فرما،
هزار امید
هزار و سیصد آگاهی
هزار و سیصد و هشتاد بهروزی
هزار و سیصد و هشتاد و نُه لبخند زیبا را...
سال نو مبارک...
سپیده سروشمهر
